Pers en media

Nieuws - woensdag 15 juli 2020

Lokale Europese diversiteit verandert aan snel tempo

De biodiversiteit in Europa is niet aan het verdwijnen, maar lokale veranderingen vinden aan een snel tempo plaats. Dat blijkt uit een pas in Nature Communications gepubliceerde Europese studie gebaseerd op 161 lange-termijn series van biologische data, zowel van op het land als in zee. Vlaamse data werden aangeleverd door ILVO, INBO, VLIZ en Universiteit Hasselt.

Het is intussen algemeen bekend dat we wereldwijd veel soorten verliezen, maar dat is een globaal patroon dat niet voor alle regio’s gelijk opgaat. Voor de ontwikkeling van effectieve strategieën voor natuurbehoud is het essentieel om die regionale patronen in kaart te brengen. Dat gebeurde binnen een pas verschenen Europese studie, onder leiding van het Duitse Senckenberg Instituut.

De studie omvatte 161 datasets van lange-termijn gegevens over 6200 land-, water- en zeesoorten verspreid over 21 Europese landen. Vlaamse data werden aangeleverd door ILVO, INBO, VLIZ en Universiteit Hasselt, maar ook de Limburgse Koepel voor Natuurstudie, en de Scheldemonitor MONEOS waren betrokken. Gert Van Hoey, marien onderzoeker bij ILVO en co-auteur: "Dergelijk grootschalige ecosysteemstudies zijn pas mogelijk als data internationaal beschikbaar worden gesteld. Zij illustreren heel duidelijk de waarde van lange-termijn monitoring."

Het onderzoek kon aantonen dat, tegen de globale trend in, de diversiteit en het aantal soorten is gestegen in Noord-Europa. Dat is waarschijnlijk te wijten aan stijgende temperaturen, die toelaten dat er meer soorten zich thuis voelen. Veel van de traditionele fauna en flora zijn intussen vervangen door nieuwe soorten die aangepast zijn aan warmere omstandigheden. Een grote afname van het aantal soorten werd dus niet gezien, maar de meeste tijdsreeksen kenden dan ook pas een start in de jaren ’80. Tegen die tijd was er al een verlies aan soorten merkbaar.

De onderzoekers zagen ook verschillende patronen afhankelijk van leefgebied en groep van organismen: in mariene gebieden was er een stijging van de biodiversiteit, in rivieren een daling. Bodemalgen kenden een daling in soorten, vogels en ongewervelde waterfauna een stijging. Die verschillen nopen tot een uitbreiding van tijdsreeksen én een standaardisering van Europese meetmethodes. “Alleen dan kunnen we passende beheersmaatregelen ontwikkelen,” stellen de auteurs.

Contact: gert.vanhoey@ilvo.vlaanderen.be
Publicatie: https://www.nature.com/articles/s41467-020-17171-y#auth-1
Persbericht WSL: https://www.wsl.ch/en/2020/07/biodiversity-in-europe-is-not-disappearing-but-changing-rapidly-at-local-level.html#tabelement1-tab3

Biodiversiteit Europa